Ter inspiratie en om eens goed af te kijken hoe je nu precies een spontane, smaakvolle en retegrappige tekening moet maken, bestelde ik een tijdje terug een boek over kinderboekenillustrator Quentin Blake bij Dekker v.d. Vegt. Afgelopen week ontving ik een berichtje dat ik het kon komen ophalen en omdat ik wist dat Jan Wolkers zaterdag zou komen signeren, besloot ik twee vliegen in één klap te slaan: prachtig boek afhalen, gedeeltelijk betaald met een boekenbon die ik kreeg voor een kort radio-optreden (waarover later misschien meer) en - als de rij niet al te lang is - Wolkers een stempeltje laten zetten in het door hem geschreven boekenweekgeschenk. (Door een kwaal aan zijn bejaarde hand kon hij geen echte krabbels uitdelen.)
Na kort in de rij van een vlot doorstempelende en scherp uit zijn ogen kijkende Wolkers te hebben gestaan, verzamelde ik al mijn moed, trok een schetsboek uit mijn tas en maakte met een vuurrode, opgelaten kop, in een véél te warme winterjas een snelle schets van de schrijver voor op mijn website.

Door het beklemmende gevoel dat ik iets deed wat eigenlijk niet mag én een heel stel nerveus makende nieuwsgierige ogen in mijn nek, is de schets niet bepaald briljant geworden.
Wel een leuk aandenken. Én ik heb een heel mooie Wolkersstempel in mijn geschenkboekje (samen met 8000 andere mensen, maar dat mag de pret niet drukken).