Ja hoor! De ene ramp na de andere stapelt zich op in huize Gremmen! Vanmorgen bleek ik geen druppel melk meer in huis te hebben en was mijn ontbijtsinaasappeltje voor zeker drie kwart aan de bitterdroge kant. En zojuist haal ik bij het openen van een fles verjaardagswijn (36, dankjewel) mijn tekenvinger open aan de metaalpapieren rand van het dingetje aan de hals.

Het bot is geloof ik nét niet geraakt, maar de pijn is bijkans ondraaglijk en ik bloed nog erger dan een ongestelde zebra die 27 kilometer lang door een roedel leeuwen is achternagezeten.

Gelukkig is de bloeding inmiddels gestelpt en heb ik de ruwe vleeswond een stevige hansaplastbehandeling kunnen geven. Om mijn zenuwen een beetje tot rust te laten komen, drink ik vanavond de hele fles wijn maar leeg en steek ik zo een fijne Cary Grant-dvd in de speler. Hopelijk ben ik morgen nog in staat om mijn Veronicastrookje te tekenen, anders zie ik de toekomst somber in.