Wittenkadefeestje.

Vrijdag 30 januari vond in Amsterdam de immer retegezellige De Wittenkadeborrel plaats in de studio van Peter de Wit, Aloys Oosterwijk en Ben Westervoorde. (Zie ook het vorige berichtje.) Speciaal voor die gelegenheid heb ik met een verborgen camera (nu weten jullie dat die bobbel daar NIET zat, omdat ik zo blij was jullie te zien) foto's gemaakt van striptekenaars in het wild.

(Let op, toevallig langssurfende bezoeker: véél 'inside jokes'!)

Rob Derks is op de hoogte van mijn snode plan en leidt de mensen af met zijn 'Mona Lisa'-blik, én door het van tijd tot tijd onverwacht, keihard uitroepen van 'Nou én?'

Mijn lieftallige agente Miriam van Velthoven en de vanuit dit perspectief nog flink behaarde Hanco Kolk hebben niks in de gaten van mijn geniepige fotografeergedrag.

Ook Ben Westervoorde en Michiel de Jong - herstel - van de Vijver hebben geen flauw idee waar dat felle flitslicht toch vandaan komt.

Deze foto van Peter de Wit heb ik, voor de afwisseling, snel vanuit een normaal standpunt genomen.

Wie wil er nou niet door deze Flo gebeten worden...? (Zolang hij nog geen bierbuik heeft ontwikkeld, tenminste.)

Rob Derks neemt dankbaar het compliment van Aloys Oosterwijk in ontvangst, en stelt zich de rest van de avond aan iedereen voor als 'Jan Dirk Barreveld'.

Kees de Boer is zonder pruik of getoupeerd haar al bijna niet meer te herkennen.

Johan de Rooij (die helemaal niks te zoeken heeft op zulke belangwekkende stripfeestjes, tenminste, NIET als hij zijn lekkere vriendin niet meeneemt) heeft hier een wel HEEL attractieve kerel naast zich staan. O wacht, ik ben het zelf.

In eerste instantie dacht ik dat Maaike Hartjes wegdook voor de camera. Maar achteraf gezien bleek ze op zoek te zijn naar een teiltje.

Toch begint men langzaam maar zeker door te krijgen dat er iemand stiekem aan het fotograferen is, zo ook Hans Buying, mijn agent en de man met de pegels...

Jean Marc van Tol lacht nog beleefd als hij mijn camera ontwaart...

...maar de sfeer wordt al snel grimmiger.

Gerben Valkema kan zijn handjes al niet meer thuishouden, Gerard Leever peinst over een manier waarop hij mij met zijn knie het hardst in het kruis kan raken...

De handjes gaan losser en losser zitten. Ik moet nu bijzonder op mijn tellen gaan passen.

De keiharde 'linkse' van Rudy Vrooman maakt een abrupt einde aan mijn slinkse fotosessie...

Meer foto's en een hoop slap gel*l vindt u hier: hier dus