(Waarschuwing: nog méér zelftherapie! Veel gelul!)

Hemel!

Ik heb mijn albumpje (meneer is nu een echte striptekenaar), ik heb mijn expositietje gehad (de Grote Mars Gremmen Kunsttentoonstelling stel ik voorlopig nog een jaartje of wat uit), ik heb mijn goede pers gehad (die ene recensie was zeer positief)... Met welk onnozel bezigheidje moet ik mijn leven nu weer leuk en interessant zien te houden...?

Mijn met portretjes volgetekende bierviltjes doen het meestal erg goed bij 'het publiek' en zijn leuk om te maken. Vooral als ik stijf sta van de drank. Daar zou ik wat meer mee moeten doen: een leuk nieuw serietje in mijn weblog, een luchtige bundeling van de beste portretjes, een wekelijkse publicatie in een krant (o nee, dat is werk, we moeten het wel leuk houden), desnoods weer een tentoonstellingkje in een of andere openbare gelegenheid.

Het punt is dat ik al in geen twee jaar meer een bierviltje heb aangeraakt (om op te tekenen dan, he). Ik zou met behulp van dit nieuwe topic mezelf moeten zien te motiveren om wekelijks, nou ja, regelmatig, een portretje te maken. Hoe ga ik dat aanpakken? Wie ga ik überhaupt tekenen? Ga ik vrienden, familie of collega's aan hun jas trekken? Ga ik wildvreemde personen begluren en natekenen? Ga ik mensen vragen om me uitdrukkelijk te verzoeken onmiddelijk hun beeltenis vast te leggen op papier?

En dan moet ik ook nog de spelregels bedenken en vastleggen. Foto's napielen is natuurlijk uit den boze. Dat doen we al voor de Veronicagids, en we willen het wel een beetje fris en spontaan houden, tegen het kunstzinnige aan, zeg maar. Een vast formaat (A4?) is wel handig i.v.m. eventuele publicaties. We publiceren alles 1 op 1. Geen potloodschetsen, geen tipp-ex, maar wel een flesje wijn om in de juiste stemming te raken.

Gaan we in kleur of gaan we zwartwitten? Mogen we verschillende technieken en stijlen toepassen? Gooien we er wat naakt tegenaan voor de betere kijkcijfers...?

De modellen (wie dat ook mogen worden) scheep ik in ieder geval af met een kopje koffie en een flets kopietje van het portret. Het origineel verpatsen we voor veel geld. Het liefst aan het model zelf. Misschien moet ik ze voor alle zekerheid maar een pittig wurgcontractje in de maag splitsen. Ik ben altijd zeer geïnteresseerd in andermans handschrift: moet ik ze een kort vragenlijstje voorleggen dat ik dan bij het portret kan voegen...?

Ik weet het niet, ik weet het niet, en ik word er nu al doodmoe van. We laten het idee voorlopig maar gewoon even rijpen in ons bolletje.