Die modeltekencursus waar ik het een tijdje terug over had, volg ik nu al zeker een jaartje of tien. Enkele weken geleden meldde juf Elly mij, tijdens het bekijken van het werkstukje waar ik op dat moment mee bezig was, dat ik het schilderen eindelijk een beetje door begon te krijgen. Geen gepiel en getut, maar patsboem, huppelekee: meedogenloos gespetter met de kwasten over het papier.

Vanwaar die plotselinge doorbraak, zullen jullie denken. Welnu, die dag had ik nét voor de cursus een retegezellige receptie meegepikt, alwaar ik niet krenterig was in het naar binnengieten van lekkere glaasjes witte wijn. (Wat schrijf ik toch raar vandaag.) Blijkbaar werkte de alcohol (weer eens) bevrijdend op mijn verkrampte hersenpan, met een expressief, redelijk geslaagd schilderwerkje als gevolg...

Ik weet wat jullie nu denken en ik overweeg het serieus.

Knap hoor!