Halleluja! Het leed is geleden en we kunnen weer vooruit. Ik heb er een compleet stripalbum voor moeten tekenen en een uitgebreide expositie voor in elkaar moeten zetten - maar het is me gelukt: ik sta met mijn bolle kop in de krant. Nooit krijg ik meer van mijn moeder te horen: 'Nu staat Mark alwéér in de krant, wanneer kom jij er nu eens met een leuke foto in...?'.

Oké: het IS een pietluttig klein fotootje met een onleesbare tekstballon en slechts vijf regeltjes tekst, maar ik heb er wel netjes mijn eerste plan voor laten schieten (een kind in de Waal schoppen, het er vervolgens op een heldhaftige manier weer uitvissen, en, terwijl ik het mondje stevig dichthoud, het enthousiaste applaus van de omstanders in ontvangst nemen), terwijl me dat zeker een foto had bezorgd die minstens een halve pagina van de krant in beslag had genomen...

Zo ziet de foto er in het echt uit.