Fons van Westerloo, in een Veronica-vlugge, James Bond-achtige setting met snelle auto's en vlotte 'babes'. Ik ben oud en wil bijna niks meer, maar als Veronica Magazine dat graag in een illustratie terugziet, dan draai ik daar mijn hand niet voor om. De kachel moet immers branden in huize Gremmen, en de rode wijn wordt me ook niet door de kaboutertjes aangereikt. Fons zou de nieuwe baas van Veronica worden en dat moest in een fijn geïllustreerd artikeltje aangekondigd worden in het magazine.

De dames mochten van de redactie wel wat minder wulps dan in deze eerste schets.

Iéts minder wulpse dames, wat onzinnige perspectieflijnen en een van het internet gepikte foto van een auto, die ik écht niet helemaal ga natekenen. Kom nou.

De uitgewerkte potloodtekening, klaar om in non repro blue uitgeprint te worden (een truukje van de collega's van Studio Noodweer) om vervolgens met een fineliner geïnkt te worden.

De ingekleurde lijntekening met een proefachtergrondkleurtje.

Het eindresultaat. De achtergrond blijft gewoon wit. De beenafdeling van het blonde meisje is niet helemaal in orde: die staat niet lekker zo. Het donkere meisje is beter geslaagd. Ik heb voor de dames goed naar een Franse tekenaar, wiens naam me even is ontschoten, gekeken. Die filmspoelen staan voor de snelle films die Veronica zou gaan uitzenden. Briljant.

Bovenstaande tekening was nog maar net af en op de elektronische post gegooid, toen Fons naar RTL besloot over te stappen. De illustratie was onbruikbaar geworden. Maar kon ik Fons er niet uitknippen en op een paar televisietoestelletjes, die ik al eerder getekend had, zetten? Dat kon, maar televisietjes uit een oude tekening hergebruiken was me (in die tijd) toch een beetje mijn eer te na; die besluit ik toch maar opnieuw te tekenen.

Om het perspectief en de schaduwen van de tv's een béétje kloppend te maken, heb ik wat kartonnen wijnglazendoosjes gefotografeerd, met daartussen een Jodekoekenbus met een lege lampbol, die model moest staan voor Fons.

Ik plak Fons voor de dozen en zoek naar een geschikte compositie.

De dozen worden getransformeerd tot televisie's, de door de redactie geleverde RTL-logo's worden ingeplakt... en klaar.

Maar niet heus. Bij nader inzien vind ik Fons toch niet erg goed lijken en besluit ik zijn hoofd opnieuw te tekenen.

Het zoeken naar een gelijkende karikatuur, die eigenlijk ook nog eens grappig zou moeten zijn, begint weer van voren af aan.

Na een flinke tijd tekenen kom ik op deze schets uit. Ik plak hem over de vorige tekening heen om te kijken of hij bij het lijfje past.

Hij past, en ik kan verder gaan met de hierboven beschreven routine van schets uitwerken, inkten en inkleuren.

Dit moet hem dan zijn. Nu, maanden later, vind ik hem wel érg glad en glimmend geworden (maar dat is kommersjeel) en vraag ik me af of hij überhaupt wel op Van Westerloo lijkt. Gelukkig heeft hij een niet zo wijd en zijd bekende kop. Waarom dan een karikatuur maken van die man? Ja, kijk eens, dat moet je MIJ niet vragen. Ik probeer gewoon een paar centen te verdienen. (Ben ik stoer?)