Ramses Shaffy, die heb ik op het dieptepunt van zijn carrière nog eens zien optreden. In een circustent! Ik weet niet meer of ik door die avond of al ruim van tevoren een pokkenhekel aan het circus had; we verlieten de tent in ieder geval ruim vóór afloop van de 'show'. Het was jaren geleden; de familie Gremmen ging even niet lekker, maar moeders had circuskaartjes gekregen, en samen met mijn broertje, de buurvrouw - met wie het ook al niet lekker ging - en haar twee kinderen daalden we af naar ordinair Nijmegen (Nimwegen).

Toen we daar met de bus aangekomen, het smoezelige, zelfs voor kinderogen opvallend kleine tentje binnenliepen, werden we opgewacht door een groepje akelig namaaklachende circusmensen (eng gerimpelde lilliputclowns, te oude dames in te weinig verhullende kleertjes, een gladde zakkenroller, enfin je kent het wel: circusvolk!). Eén van de dames - die na het 'warme' welkom de helft van de voorstelling met een van pijn vertrokken glimlach bezig was om een papagaai (of was het nou een aap?) uit haar kapsel te peuteren - bespoot de bezoekers met een goedkoop parfum. Waarschijnlijk om de niet te pruimen stank in de tent te maskeren, bedenk ik mij nu. Ik dwaal af.

Op een gegeven moment kwam Ramses de piste binnenzwalken met zijn bellenblaasact. Nee, je leest het goed: bellenblaasact! Nou, dat viel niet goed bij ordinair Nijmegen! En dat zijn reusachtige bellen niet groter werden dan pietepeuterige, vlot uit elkaar spattende snotbelletjes hielp ook niet erg, ondanks de bijbehorende soepele danspasjes. Alcohol en zeepsop; dat mixt ook niet lekker. Hij had beter een act met zijn kegel op kunnen voeren. Uit wanhoop begon hij toen maar wat liedjes uit zijn repertoire te zingen. Toen het hele publiek echter als één man reageerde met 'Waar?!', telkens als hij 'Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy!' zong, besloot hij de tent maar te verlaten. Net als wij trouwens.

Toch heb ik wel een zwak voor Ramses. En zijn muziek is best te pruimen als je het volume niet te hoog zet. Hij tekent (of tekende) trouwens helemaal niet onaardig, meen ik mij te herinneren.

(Fragment uit mijn Goede Gesprek met Hanco Kolk, aangevuld met illustratietje.)